22 Temmuz 2010

Usandım

Dünyayı kendi haline bıraktım (!)

Ne hali varsa görsün.

Artık evden işe, işten eve giderken 92,5, 102,8 gibi frekansları dinlemek yerine 101,6'yı dinliyorum.

Dünyayı ben kurtaracak değilim ya, 12 Eylül'de giderim oyumu kullanırım, nağmeleri dinlemeye devam ederim.

3 yorum:

Zamanın Yolcusu dedi ki...

Usanma kardeş,dünya usanmaya gelmez.
Ama nağmelere kulak vermek güzeldir elbet.
Hayatın değerini "bu an"da yaşa.

Adsız dedi ki...

Ara sıra bende bu cümleleri kuruyorum...
Ama sen onu bıraksanda o seni bırakmıyor...
Anca malum yerde...
Hayırlı kandiller...

Ali Kahya dedi ki...

Usansam da usanmasam da hepsi hayatımızın bir parçası. Nitekim usanmama rağmen yine vazgeçemeyip yeni postayı da tam da usandığımı söylediğim konulardan birine dair yayınlamış bulunuyorum. Ama doğrusunu da söylemek gerekirse bu kadar yoğun siyasi bir yaşam biçiminden ne zaman kurtulacağımızı da düşünmeden edemiyorum, zira bir gün o tarz bir hayatın bizi beklediğini düşünüyorum.